Van Kontaktblad naar PUNT

Herrie in de drukkelder onder de Lambertuskerk.

 

Het Kontaktblad moest ergens gedrukt worden. Er werden offertes opgevraagd maar de financiële middelen waren in de beginjaren nog niet erg groot. Dus werd gekeken of het in de kelder onder de sacristie mogelijk was. Een oude stencilapparaat werd binnengehaald en in een oplage van 1200 exemplaren kwam het parochieblad 12 keer per jaar uit. Later kwam buurt de Wieén erbij en steeg de oplage naar 1500 stuks.

 

De redactie werd gevormd door de heren H. Eijsermans, F.Peeters en P. Vaessen. Mevrouw S.Stoelinga deed het typwerk en de heren W. Merkx en T.Hutjens het drukwerk.
De druk was niet altijd even duidelijk. Dit kwam omdat het apparaat wel eens haperde en het drukwerk er dan niet al te best uitzag. Netjes werd alles gevouwen en vervolgens geniet. Enkele enthousiaste parochianen zorgden voor de spreiding in onze wijk. Ook Scouting Lambertus maakte overigens regelmatig gebruik van de drukpers.
Vaste rubrieken kwamen o.a. van de gezinsbijdrage Lambertuskerk, het dames- en heren kerkkoor (die destijds samen maar liefst 60 leden telden) en TTC Asterix die in 1973 was opgericht.
Ook Ons Huis, de Zonnebloem en familieberichten uit de parochie werden regelmatig geplaatst.

 

De heer van de Besselaer nam eind zeventiger jaren vorige eeuw het drukwerk over maar kreeg al snel hulp van de heer F.Huijs. De gevoelige platen gingen eerst door een chemisch bad alvorens ze op de wals van het drukapparaat werden gezet. Het was dubbel werk en het kwam op de precisie aan. Menig gevloek was te horen als het apparaat weer eens bleef steken en er opnieuw belicht moest worden zodat het betreffende artikel niet verloren ging.

 

Ik vergeet nooit dat ik een keer de drukruimte bezocht en dat ik niet in de gaten had dat ik in de inkt had gestaan. Thuisgekomen liep ik vrolijk de huiskamer in waar net 3 maanden ervoor nieuwe vloerbedekking was gelegd.
Eerst zag mijn vrouw zwarte puntjes en dacht dat het met wrijven eruit zou gaan.
Helaas ging het van kwaad tot erger en er moest zelfs een heus schoonmaakbedrijf aan te pas komen om de vloerbedekking te reinigen. Duur vrijwilligerswerk: ik was er ingetrapt maar de verzekering helaas niet nadat ik mijn schadeclaim had ingediend.

 

Er is nog een keer gewisseld van drukapparatuur en ook de kelderruimte werd flink verbouwd met een verlaagd plafond en nieuwe tl-armatuur en stopcontacten.
Zo kon het drukwerk beter gezien en gekeurd worden.


Wordt vervolgd

Hans Huijs

Aanvullende gegevens