"Ik vind dat mensen een fact-check moeten uitvoeren"

Hij is al een aantal jaren in PUNT te zien. Met artikelen waarin hij duidelijk zijn mening geeft en waarin hij ook aangeeft waar die mening op gebaseerd is. Tijd om eens wat meer te weten te komen over Ergün Cangir. Met plezier wil hij me ontvangen. Dus meld ik me op een vrijdagmorgen op de Horsterweg. Het is een gezellige drukte. De kinderen zijn thuis (onderwijsstaking!) en hebben net ontbeten. De vrouw des huizes, Ümrü, vraagt of ik niet even een ontbijtje wil. En dat is meteen een illustratie van het verschil tussen de Turkse en de Nederlandse cultuur. ”In de Turkse cultuur is het normaal om onaangekondigde gasten aan tafel te ontvangen” vertelt Ümrü “In de Nederlandse cultuur is dat minder vanzelfsprekend. Dat vond ik vroeger heel raar. Als ik bij vriendinnetjes op visite was, werd er gezegd dat ze gingen eten en moest ik dus naar huis, terwijl het bij ons thuis vanzelfsprekend was dat iedereen mee at.” Ik doe het met een kop lekkere Turkse thee. Dochter Lina geeft me een hand en de kinderen gaan spelen. “Ze kan niet praten,” geeft Ümrü aan. En dan beginnen we aan het interview.

Een interview waarbij Ergün honderd ogen en oren lijkt te hebben en overal op let. “Yep, ik ben een detaillist”, zegt hij. “Dat heb ik nu eenmaal. Ik werk als configuratiebeheerder bij de NS. Ik beheer o.a. de samenstelling van het treinmaterieel (denk daarbij bijv. aan welk artikel op welk locatie is en/of op welke manier dit hoort te gebeuren). Daarnaast beoordeel ik ook artikelen die gevaarlijke stoffen (kunnen) bevatten voordat deze bij NS gebruikt mogen worden. Afwisselend en gedetailleerd, dat past wel bij mij.”

 

Wie is Ergün Cangir?
“Ik ben bijna 40 jaar geleden geboren in Tegelen in het St. Willibrordziekenhuis, en getogen in Blerick. Mijn eerste 7 jaar heb ik doorgebracht in de Knoeperd. Er woonden mensen van allerlei nationaliteiten, het was in feite een oude volksbuurt. Toen ik 7 was verhuisden we naar de Vossener. Dat was in vergelijking met de Knoeperd een ‘yuppiewijk’, waar vooral tweeverdieners woon-den en bijna geen ‘kleur’ te zien was. We waren destijds in 1987 een van de eerste bewoners met een ‘niet westerse achtergrond’. In mijn klas was er nog een Marokkaans meisje en een geadopteerd jongen uit (ik meen) Sri Lanka.”


Had je daar last van?
“Van thuis uit ben ik Turks opgevoed. Ik ben de oudste van in totaal vier jongens en de oudste is tevens het voorbeeldfiguur. Mijn vader is tegen zijn wil naar Nederland moeten komen omdat mijn opa (1ste generatie gastarbeider) dat zo wilde. Mijn vader had gestudeerd en had voor zijn jonge leeftijd al een goede baan bij de MIVD in Turkije. Toen hij aankwam in Nederland (1977-1978) moest hij weer bij nul beginnen (taal en cultuur leren, een baan vinden etc.). Hij is daarna lasser geworden en heeft dat werk (dat onder zijn werk- en denkniveau lag) lange tijd gedaan. Mijn vader was een clever man, hij zette zich in voor de maatschappij deed vrijwilligerswerk en zorgde er voor dat we tweetalig zijn opgevoed. Mijn moeder was ook enorm sociaal betrokken en ondanks dat haar Nederlands in begin ver onder niveau was, ging ze bijvoorbeeld toch naar elke ouderavond. Tijdens de CITO-toets behaalde ik MAVO/HAVO niveau, maar omdat ik soms mijn huiswerk niet af had adviseerde mijn basisschoolleraar dat ik het beste naar de LEAO kon gaan. Via een omweg ben ik na ca. 8 jaar alsnog op de bachelor hbo-opleiding terechtgekomen.

 

En toen kwam je je vrouw tegen
“ Ja, Ümrü is in Venlo geboren, op de Leutherweg. In 2004 zijn we getrouwd en kort daarna hebben we onze huis hier op de Horsterweg gekocht”. Ümrü vult aan: “Een aantal collega’s van Ergün hadden hem gevraagd of het wel slim was om een huis op de Horsterweg te kopen, omdat dit blijkbaar een aparte wijk is en je er niet zomaar tussenkomt, vooral niet als buitenlander zijnde. Maar ik zei tegen hem dat het wel goed zou komen. Met mijn sociale vaardigheden hebben we in korte tijd de meeste buurt-bewoners leren kennen. De Horsterweg is een hele fijne wijk om te wonen”.

Ergün neemt weer over: “We hebben hier onze drie kinderen gekregen. De oudste twee zijn gediagnosticeerd met klassiek autisme i.c.m. een verstandelijke beperking, de jongste heeft een lichte achterstand, maar hij ontwikkelt zich goed.”

 

Dat lijkt me toch niet gemakkelijk
“Het is een opbouw. Eerst moet je leren accepteren dat je kinderen een diagnose hebben, dan moet je kijken hoe je de klus gaat klaren. Wij willen zelf voor onze kinderen zorgen. Ik zou bijv. graag een oud school of leegstaand kantoorpand van gemeente Venlo willen overkopen en verbouwen naar een woning die voldoende ruimte biedt aan ons en de kids. Helaas bemoeilijkt lokale wetgeving dit vanwege het omzetten van bestemming ‘werk naar wonen’, en word je als burger vaak tegen gewerkt door de gemeente.”
En Ümrü vult aan: ”Op het moment dat men zorgbehoevend wordt, dan pas merk je aan wie je wat hebt. De sociale kring waar je op kunt terugvallen wordt enorm klein. Velen hebben weleens gehoord over autisme door films/series zoals Rain Man, My name is Khan, Mercury Rising, The Accountant of The Good Doctor maar dan houdt het op.”

 

Betekent dat dat je eenzamer wordt?
“Niet eenzaam, maar wel iemand die zijn eigen boontjes dopt.”

 

Jullie lijken helemaal op elkaar ingespeeld.
“Ja, we zijn samen een goed team en vullen elkaar heel goed aan! De intensieve zorg over de kids hebben we goed verdeeld, als we gaan shoppen dan gaan we lekker met zijn allen (dan kijken mensen raar in de winkel maar daar hebben we geen boodschap aan). Op vakantie gaan vereist ook enorm veel voor-bereiding en teamwork evenals een dagje uit bijv. naar Sea Life of een ritje op onze hele mooie opvallende tandemfietsen (Duitsers die ons zien roepen vaak ‘guck mal ein Schönes familienfahrrad’).

 


Ergün, wat wil je met jouw artikelen?
“Ik probeer mensen aan het denken te zetten, door bijv. te reflecteren en/of de ‘andere kant’ van een verhaal te vertellen. Er is enorm veel nepnieuws en waar ik me vooral aan erger is dat men zonder een factcheck (feiten controleren) uitgevoerd te hebben een bericht ‘deelt, forward of retweet’ (zelfs politici doen dit!). Daarom geef ik in mijn artikelen ook altijd de bron-vermeldingen zodat mensen dit kunnen nalezen. Laatst kwam ik op social media een bericht van een trol tegen (een anonieme onrustzaaier) die o.a. schreef dat ‘een hond/schaap geboren in een paardenstal nog steeds geen paard is’. Daarmee reageerde hij/zij op een NWA (niet westerse allochtoon) en zei eigenlijk: ‘ook al ben je in Nederland geboren dan ben je daardoor nog geen Nederlander’. Dan bedenk ik me, wat maakt de persoon die met deze reactie komt dan tot ‘100% zuiver rasechte Nederlander’? Ik ben er zelfs heilig van overtuigd dat zijn voorouders een mengelmoes zijn van Britten, Spanjaarden, Fransen, Duitsers, Vikingen en wellicht nog de Romeinen. Eenieder heeft genen van een ander komaf. Voor de Punt lezer heb ik gelijk ook een paar kijktips (zie de links en codes onder dit artikel).

 

Veel kopjes thee en veel te laat vertrek ik weer naar huis. Met heel veel stof om over na te denken. Dank jullie wel voor de hartelijke ontvangst en jullie openheid!

AS

 


Momondo – The DNA Journey https://www.youtube.com/watch?v=tyaEQEmt5ls#action=share
BNN - Het Grote Racisme Experiment (7-11-2013) https://www.youtube.com/watch?v=BvltpmX6QOI
2Doc: Wit is ook een kleur https://www.vpro.nl/programmas/2doc/kijk/2doc-overzicht/2016/wit-is-ook-een-kleur.html

 

Aanvullende gegevens