"Het is zo eenzaam als je deze ziekte hebt"


Interview met Peggie Knoops

We kregen een mailtje dat Peggie Knoops uit de Kleine Parallelstraat een boek geschreven heeft. En daar wilden we natuurlijk meer over weten.

 

Peggie, jij bent leerkracht?
“Ja ,dat klopt. Ik heb totdat ik ziek werd voor de klas gestaan. Eerst bij de Vijfsprong en later bij Mikado. Die beroepskeuze is het beste wat ik ooit gedaan heb. Je merkt dan wat je voor kinderen kunt betekenen; wat je ze kunt meegeven. Heerlijk! Soms ook confronterend. Ik heb in de 17 jaar dat ik gewerkt heb alle groepen gehad, behalve groep 7 en 8. Daar voelde ik me te onzeker voor.”

 

Toen werd je ziek…
“Dat ging niet van de ene dag op de andere. Er zijn in mijn leven heel veel dingen gebeurd die erg heftig waren. Niet alleen in mijn jeugd, maar ik heb twee keer een miskraam gehad. Toen ik weer zwanger werd, kreeg ik baarmoedercomplicaties en werd het kindje dood geboren…Ik heb toen lang erg ziek in het ziekenhuis gelegen en in die periode kreeg mijn dochter de Mexicaanse griep… mijn ouders gingen scheiden…En ik ben daarna wederom twee keer met longproblemen opgenomen in het ziekenhuis. Kortom het was erg veel. Té veel. En ik ging maar door. Ook hebben we sinds 2003 een prachtige dochter die autisme heeft. Ik leer veel van haar, maar het vergt ook veel draagkracht. Ik heb zo erg lang op mijn tenen gelopen en ben toen in elkaar geklapt. Het ging gewoon niet meer. Toen bleek dat ik een ernstig chronische depressie heb. Door allemaal die gebeurtenissen en door erfelijke aanleg.”

 

Dat klinkt heftig.
“Ja dat is iets vreselijks. Je ziet het niet aan de buitenkant, maar 1 op de 5 mensen heeft last van een depressie. Bij een chronische depressie wordt dat steeds erger. Je zakt steeds verder weg, hebt geen energie en draagkracht meer, ziet alles als een groot zwart gat. Tot het niet meer kan. Ik heb gelukkig hulp gekregen. Ik ben twee keer opgenomen geweest en heb nog steeds veel zware medicatie. Mijn hersenen breken een bepaald stofje te snel af en door de medicatie breekt het minder snel af. Ook blijf ik rustiger.”


En over al je levensgebeurtenissen heb je nu een boek geschreven?
“Dat was niet de opzet. Ik kon ’s nachts steeds niet slapen door de medicatie en schreef dan stukjes en gedichten over de dingen die ik meegemaakt heb. Ook om weer wat te voelen, want ik had zo lang toneel gespeeld en de vrolijke Peggie gespeeld, dat ik helemaal niet meer wist wat en óf ik voelde. Mijn man heeft die stukjes naar een uitgever gestuurd en die zag er wel wat in. Zo is het balletje gaan rollen. Het boek heet “Mijn stille tranen” .

 

Je stelt je heel open en kwetsbaar op in het boek.
“Misschien wel, maar ik wil mensen die in een soortgelijke situatie zitten er ook zo graag mee helpen. Je bent niet alleen! Het voelt zo eenzaam als je deze ziekte hebt en het niet kunt vertellen of delen. Ik werd mijn hele leven niet gezien. Er waren genoeg mensen om me heen, maar de échte Peggie zagen ze niet. En als je niet gezien wordt, geloof je ook niet meer dat je de moeite waard bent. Dan verlies je je zelfvertrouwen, het geloof in je kwaliteiten en word je onzeker. Ik weet nu: Wanneer ik écht gezien wil worden moet ik me ook laten zien; dus met de billen bloot! Erkenning voor mezelf en delen met anderen!”

 

En hoe gaat het nu met je?
“Iets beter dan het was, maar het gaat nooit meer over. Op en af. Ik kan me een paar dagen goed voelen, maar er hoeft maar iets te gebeuren en ik ben weer weg. Mijn energie en draagkracht blijven zeer laag. Ik moet mijn dagen helemaal plannen. Het blijft ‘overleven’… Dit boek en de wil om anderen hiermee te helpen, dat helpt me wel. Ik wil persé uitdragen dat de maatschappij geen conclusies moet trekken door alleen naar de buitenkant te kijken!”

 

 

“Mijn stille tranen”, door Peggie Knoops is te koop bij Bruna Blerick en Horst en boekhandel Koops en te bestellen bij alle boekhandels, Bol.com en uitgeverij Boek-scout.nl.

 

Meer informatie over depressiviteit kun je vinden op www.depressievereniging.nl
Meer informatie over eenzaamheid vind je op: www.eentegeneenzaamheidvenlo.nl en
www.eenzaam.nl

Aanvullende gegevens