Tuinbouwschool 2

 

In de tweede klas van de tuinbouwschool kreeg ik last van kortademigheid en was ik snel moe. Dat is niet normaal voor een jonge knul van 13. Ik ging dus naar de huisarts die me doorstuurde naar de hartspecialist. Na allerlei onderzoeken kwam er uit dat ik een aangeboren hartkwaal had. Ik werd toen doorgestuurd naar het ziekenhuis in Utrecht. Daar werden de onderzoeken nog eens dunnetjes overgedaan, o.a. een hartkatheterisatie.


Daar werd met een slangetje door de liesader naar het hart gegaan en dat kon ik volgen op een scherm. Maar dat ging niet zonder slag of sloot. Ik lag op de behandeltafel te rillen als een rietje, zo zenuwachtig was ik. Het was zo erg dat de behandelende arts de ader niet open durfde te knippen. De verpleegster depte met ether op mijn hoofd zodat ik het niet zo warm kreeg, maar het baatte niet. Toen kwam een specialist erbij die het wel aandurfde.

 

Wat bleek? Er was een bloedvat dat na de geboorte eigenlijk hoorde af te sterven, maar bij mij was dat niet gebeurd. Als ik me wat moest inspannen, kneep dat bloedvat de aorta een beetje dicht. Ze hebben dat goed verholpen. Maar ik heb wel een litteken met 56 hechtingen, van borstbeen tot achter mijn schouderblad. Als ze datzelfde nu moesten doen, werd het een kijkoperatie.

 

Ik werd op woensdag geopereerd en vrijdags heel vroeg stonden de verplegers naast mijn bed. Ze zeiden dat ik uit bed moest en op een stoel moest gaan zitten. Ze gingen ieder aan een kant van mij staan, maar zo eigenwijs als ik was, duwde ik de verplegers een beetje weg. Ik sprong uit bed en zakte gelijk door mijn hoeven en als de verplegers me niet hadden opgevangen had ik daar op de grond gelegen. Ja, daarom staan we hier, zeiden ze.

 

Ik heb precies een maand in het ziekenhuis gelegen, van 1 juni tot 1 juli en de 24ste werd ik geopereerd. Ik was goed opgeknapt en heb nergens meer last van gehad. Ik werd om de 5 jaar nog gecontroleerd en alles was en bleef oké.

 

Door al dat gesleutel en alle verwondingen die ik mezelf heb toegebracht (o.a. met een beitel in mijn arm steken, goed voor 5 hechtingen, of met de cirkelzaag zonder beveiliging in mijn vingers zagen), heb ik zo’n kleine 200 hechtingen in mijn lijf.

 

Het zou handiger geweest zijn als ze er ergens een ritssluiting in hadden gemaakt.


Huub van Gestel

 

 

Aanvullende gegevens