De Madeliefjes
een bijdrage van oudere jongeren uit de wijk
Det duit um ’t veurjaor, det leet aan ‘t lenteweer
Eindelijk is het dan weer lente en de takken kleuren langzaam van bijna zwart naar lichter bruin totdat er een lichte groene waas om de takken hangt.
Verbazingwekkend hoeveel kleuren groen de natuur weet te maken. Ik vind het eerste groen het mooiste, dat komt natuurlijk omdat ik al zo’n tijd uitkijk naar de lente en dan waardeer je dat nog meer.
We snakken nu naar de lente maar het gaat ons niet snel genoeg, dus kopen we alvast lentebloemen zoals narcissen en hyacinten waar dan de hele kamer naar ruikt.
Langzaamaan zien we buiten hier en daar al wat viooltjes en sommige struiken staan te bloeien zoals de winterjasmijn in de kleur geel. Het is dan net of op die plekjes de zon schijnt.
Vroeger was het de tijd van de grote schoonmaak. Nu nemen we de tijd om van het voorjaar te genieten.
Heel anders dan vroeger dus. Toen zag men dat ook wel, maar had er niet de tijd voor. Meubels werden naar buiten gesleept, de matten kregen er extra van langs. De matrassen werden een lange tijd gelucht.
Toch, als je eraan terugdenkt, dan ruik je nog bijna de boenwas. Maar je weet ook nog hoe koud het ‘s morgens was omdat de kachel niet meer aanging nu alles schoon was.
Daar moet je nu niet meer mee aankomen! Men heeft nu zelfs op het terras een kachel aan!
Als je toch bedenkt hoe sommige tuinen zijn ingericht, met buitenkeukens en bankstellen om te loungen, dan ben ik toch blij dat ik nu leef, anders had ik nu in de tuin ook nog de schoonmaak moeten doen!
Als het nu een fijne lentedag is, of een rokjesdag zoals ze dat ook wel noemen, wil ik meteen een terrasje pikken of vaker een blokje om lopen en de kleuren van de bloemen om me heen zien.
Bij de kerk zie ik ook wel kleuren. Van een enkele narcis die boven een struikje uit piept, maar vooral toch van weggegooide pizzadozen en lege flesjes.
Nou, dat is niet fijn om naar te kijken. Dan denk ik verlangend terug aan de tijd dat nog door iedereen werd schoon gemaakt.
Ook door de gemeente. Maar ja, die moet bezuinigen alsof, dat niet anders kan.
Nee, geef mij maar een tuin met allerlei bloemen met hun prachtige kleuren.
Dat ruikt ook nog lekker en dan komen ook weer de hommels met hun dik jasje als altijd het eerste. Óók mooi om naar te kijken
Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het heerlijk weer.
De zon schijnt en de vakantiefolders bezorgen ons weer de kriebels. De caravans en campers worden weer naar huis gehaald en reisklaar gemaakt om er op uit te gaan.
De tuin wordt weer onder handen genomen, de tuinmeubels worden weer voor de dag gehaald.
Het is bijna Pasen en dan staat alles al klaar en kunnen we misschien ook weer buiten genieten.
Maar de tijd die ik vandaag niet aan de schoonmaak heb gegeven maar van de zon heb genoten, die heb ik alvast gehad en dat neemt niemand me meer af!
De Madeliefjes
