Ronnie
Er zijn van die gelegenheden dat ik politici maar stom volk vind. Ik had er in december al over willen schrijven, maar toen kwam de Italiëreis op mijn pad. Dus mijn onderwerp is al niet meer actueel. Hoewel, dat zeg ik fout. Mijn onderwerp is geen hype meer, want daar leven politici vaak van. Blijft staan dat het mij ergert, dus toch maar even de aandacht.
Ronnie zit al 17 jaar in een tbs-inrichting en zal daar niet meer levend uit komen. Tbs staat voor terbeschikkingstelling. Dat is een maatregel die de rechter kan opleggen aan mensen die niet goed bij hun hoofd zijn (psychiatrisch gestoord heet dat netjes) en iets ernstigs hebben misdaan. Ronnie zit op de longstay, de afdeling waar mensen zitten die niet gezond te maken zijn. Zij zijn uitbehandeld en worden daar binnen gehouden om zichzelf en de maatschappij te beschermen.
De goedlachse Ronnie en zijn vriend Evert zijn zo te zien zachtmoedige mensen. Zij functioneren het beste bij orde en regelmaat. En wat zij absoluut nodig hebben is dat de geringste overtreding van de regels duidelijk wordt afgestraft. Ronnie zat enige tijd in de “separeer”, zoals dat heet. Hij mag eruit als opnieuw de afspraak wordt gemaakt dat hij niet meer uit het toilet drinkt en geen koffie meer tegen de muur gooit.
Ronnie heeft er veel last van dat in de afgelopen jaren een paar gevaarlijke tbs’ers niet zijn teruggekeerd van weekendverlof. Vroeger mocht hij af en toe onder strikte voorwaarden een weekendje naar zijn moeder. Dat ging altijd goed. Ronnie ging, als hij op bezoek was bij zijn moeder, ook altijd naar een “vriendin”. Uiteindelijk is hij een gezonde kerel in de kracht van zijn leven, wiens hormonen ook opspelen bij de gedachte aan een mooie meid. Maar sinds een paar incidenten zijn die bezoekregelingen sterk verminderd. “De” politiek vindt het te gevaarlijk. Sinds de beperkingen heeft hij vrijwel geen mogelijkheden meer tot seks.
Eind vorig jaar stonden de kranten vol over een tbs-kliniek, die “seksverzorgsters” wilde regelen voor Ronnie en andere longstay-tbs’ers. De verontwaardiging was groot en “de” politiek eiste onmiddellijk dat de regering verbood dat er meisjes voor de seks binnen zouden komen in de tbs-kliniek. Toen ik de opgeblazen en verontwaardigde praat las, heb ik me mateloos geërgerd. Waar is dat Ronnie, die als kind misbruikt is, een lustmoord heeft gepleegd. Vast staat dat Evert de minnaar van zijn “schatje” de hersens heeft ingeslagen. Dat mag nooit meer gebeuren, daar zijn we het over eens. De rechter had ze misschien levenslange straf kunnen geven. Dat deed hij niet. De rechter zei vrij vertaald: psychiaters hebben vastgesteld dat die Ronnie en die Evert hartstikke gestoord zijn. Ze zijn zó gek, dat ze onder omstandigheden levensgevaarlijk kunnen worden. Maar de moorden kunnen hun niet aangerekend worden. Dus levenslang opsluiten en verplegen.
Waar halen wij en onze politici het recht vandaan om zieken, die levenslang opgesloten moeten blijven, te verbieden af en toe tegemoet te komen aan hun normale seksuele behoeften? Is de volgende stap dat ze ook niet meer lekker mogen eten? Ze hebben immers een moord gepleegd?
De moeder van Ronnie is woest dat de politiek, vanuit domme onderbuikgevoelens, haar zoon dit verzetje ontzegt. Ik voel met die moeder mee. De rechter heeft niet willen straffen. Hij wilde opsluiting en menswaardige verpleging. Dus behoort de politiek niet alsnog te willen straffen. Vandaar mijn ergernis.
