JOPPE VERWEIJEN

zoon  van

Wendy en Toon Verweijen
broertje van Dirkje, Jelle en Dientje

 

Joppe is geboren!!


Joppe zou rond 6 september geboren worden. In de buik was hij al een druk ventje. Als ik mijn hand op mijn buik liet rusten dan reageerde hij meteen. Hij bokste en trapte wat af daarbinnen.


Op zaterdag 1 september was ik alleen thuis. Kinderen en vriend waren allemaal de deur uit. Heerlijk even wat tijd voor mezelf zodat ik in huis nog wat kon aanrommelen. Gedurende de dag viel het me op dat het wel heel rustig in mijn buik was. Ik porde en duwde, maar geen reactie. Mmm… vreemd. Toon zei “Ach hij slaapt”. Dat stelde mij niet gerust. Om 18.00 dus toch maar de verloskundige gebeld. Ik wilde zijn hartje horen. Raar hé, dat je je dan nog bezwaard kunt voelen om te bellen. Het is weekend, je hebt geen weeën en dan toch bellen. Maar oké, dat terzijde. Gelukkig was Ingrid van Astrea in het ziekenhuis. Ze vroeg wat ik wilde. Ik zei dat ik het wel graag wilde controleren. Geen probleem, op naar het ziekenhuis. Tot mijn grote opluchting hoorde ik een hartje. Ah fijn. Toon geappt dat we een hartje hoorden, iedereen weer gerustgesteld.


Toch bleek het niet goed te zitten, Joppe’s hartslag daalde elke keer. Hij liet stress zien. Ik mocht niet meer naar huis en moest ingeleid worden. Wow, dit had ik niet verwacht. Ik had alleen mijn telefoon en portemonnee bij me, Toon was nog niet eens terug en nu? Ingeleid worden was altijd het laatste wat ik wilde, maar het moest. En als hij stress bleef vertonen zou het zelfs een keizersnee worden. Nou het werd steeds minder de bevalling die ik voor ogen had, maar alles voor de kleine man. Wat moest gebeuren, moest gebeuren.


De details van de bevalling zal ik jullie besparen, maar ‘s nachts om 02.38 werd hij dan gelukkig geboren. Hij had het flink benauwd gehad en een knoop in de navelstreng. Volgens de gynaecoloog was hij door het oog van de naald gekropen en hadden we geluk gehad en zeker geluk dat ik toch voor controle was gekomen.


We zijn dolgelukkig en zeer dankbaar dat alles goed is gekomen en Joppe het heel goed doet. Wij willen dan ook alle zwangeren meegeven: beter een keer te veel laten controleren dan te weinig. Ik ben zo ontzettend blij dat ik gegaan ben, anders hadden we hem misschien niet meer gehad.


Wendy en Toon
Dirkje, Jelle, Dientje en Joppe Verweijen