Interview met Bart Vervoort
Bart is de trotse eigenaar van een monument. Gebouwd in 1930. Soms is het te zien in Blerick, soms ook niet. Kunt u dit niet volgen? Lees dan even door. We kunnen het uitleggen.
Bart werd in Venlo 32 jaar geleden geboren. Op zijn derde verhuisde hij samen met zijn ouders, Ank en Jan Vervoort, naar het huis van Oma Van Deursen aan de Burg. Gommansstraat. Kleuterschool Òs Hukske, lagere school de Vijfsprong. Hij werd een echte Blerickenaar. Bart heeft een neef, Sander van Deursen, die inmiddels is uitgegroeid tot een bekende kunstenaar. Toen Bart 13 was nam Sander hem mee naar de zeeverkenners Belletable/Stella Maris bij de jachthaven in Blerick en gaf daarmee een richting aan het leven van Bart. Want Bart raakte verknocht aan water. Tot zijn 23ste bleef hij bij de zeeverkenners.
In 1994 kwam Bart in aanraking met een grote sleepboot die een kraanponton versleepte bij de bouw van de Zuiderbrug. Bart vertelt:“Na interesse getoond te hebben mocht ik eens meevaren met de schipper. Al gauw ging ik bijna dagelijks na schooltijd met mijn fietske naar de sleepboot. De schipper liet me sturen en manoeuvreren met de boot en ik hielp ook met het steeds schoonmaken van het schip. Ik kan dus goed schoon schip maken.” Niemand keek dan ook vreemd op toen Bart op het Scheepvaart en Transport College in Rotterdam belandde.
Bart volgde de matrozenopleiding. “Daar leer je de theorie van de scheepvaart, zoals de techniek van de motoren en de pompen en het Binnenvaart Politiereglement. Dat zijn de verkeersregels zoals die bijvoorbeeld ook op de Maas gelden. Daarnaast heeft iedere rivier eigen regels, die ook geleerd moesten worden. Met deze matrozenopleiding kan ik overal ter wereld in de binnenvaart terecht.” Door diploma’s te halen en veel te varen heeft Bart zich opgewerkt van lichtmatroos tot matroos, van volmatroos tot stuurman. Hij heeft ook alle diploma’s (groot vaarbewijs A en B etc.) om zelfstandig schipper te worden.
“Nu vaar ik als stuurman op een levensmiddelentanker. Die vervoert zonnebloemolie, lijnolie, palmolie, wasverzachter, tarwezetmeel, melasse, biodiesel en nog wel meer. De schipper heeft twee stuurlui in dienst, die ieder om de beurt twee weken werken: Twee weken op, twee weken af.” De twee weken dat Bart werkt is het ook echt aanpoten. Het schip vaart vrijwel continu. En als het niet vaart wordt het geladen of gelost of wordt het schoongemaakt; dingen die Bart en zijn schipper zelf moeten doen. “Na twee weken ben je kapot en heb je dagen nodig om bij te komen.”
Maar …., Bart heeft ook een eigen boot. En dat is het monument waar wij het over hadden: een sleepboot die in 1930 in Alkmaar is gebouwd, 12 meter lang, ruim 3 meter breed, met een gewicht van 22 ton en een motor DAF 615, type DF met 96 pk. Voor de kenners laat Bart weten dat het om het type Rotterdammer gaat. Een grote boot wordt voor de wet aangemerkt als onroerend goed, dat ook moet zijn ingeschreven in het kadaster. “Mijn boot ziet er nog net zo uit als toen hij gebouwd werd. Hij is beeldbepalend voor Nederland en daarom staat hij op de Monumentenlijst. Normaal ligt de boot in de jachthaven van Blerick, maar ik ben er natuurlijk vaak mee onderweg. Dat de boot een varend monument is heeft alleen maar voordelen. In grote stadshavens hoef ik geen liggeld te betalen. Die steden zien zo’n boot graag komen vanwege zijn prachtige uiterlijk. En in tegenstelling tot gewone boten vaart hij op rode diesel, die slechts 56 cent per liter kost. En als je weet dat de boot 10 liter per uur gebruikt en dan 13 kilometer verder is, kun je je winst uittellen. Kijk maar eens bij de pomp wat gewone diesel kost.”
Bart besteedt vrijwel al zijn vrije tijd aan zijn boot, die de naam Thalassa draagt, godin van de zee. Zoals anderen een oldtimer auto opknappen, doet Bart dat met zijn boot. De zolder en kelder van zijn huis aan de Wellesstraat liggen vol onderdelen voor de boot. Hoe lang Bart nog zo veel tijd aan zijn boot kan besteden wordt nu de vraag. “Want in de kerstvakantie ga ik samenwonen met mijn vriendin Lianne en haar twee lieve kinderen Myrthe en Maryn, een tweeling van 9 jaar oud. Myrthe vindt het mooi op de boot en Marijn kan al sturen en de boot zelfstandig aanleggen aan de kade.” Dat geeft dus nog uitzicht op veel waterplezier samen. Want ook Lianne heeft het plezier aan de boot ontdekt.
P.H.
