Trekpaarden, mijn hobby!
Als je van een romantisch plekje houdt, kun je er niet zonder verwondering langs rijden: aan het eind van de Horsterweg ligt, pal tegenover het Sint Annakapelletje, de woning van Hennie en Gerrie Nissen. Op nr. 201 zie je een woning met een tuin eromheen, vol kleur, ook van bloemen, maar vooral van mooie spulletjes. Het is de trots van Hennie. Aan zijn woning hangt een bord met de woorden: ”Trekpaarden. Mijn hobby!” Hoe kwam dat zo?
Hennie is een echte Blerickse jongen, geboren in de Nieuw-borgstraat toen de Burg. Gommansstraat nog niet bestond, op de plaats waar later slagerij Gielen zou komen; een poosje geleden dus, in de oorlog. Velen kennen hem nog uit de tijd dat hij in de hoogste klasse bij SVB voetbalde. Later kwam hij uit voor VCH, VoetbalClub Horsterweg. Die transfer kwam door de liefde. Gerrie woonde toen met haar ouders op de Horsterweg en samen met zijn Gerrie ging Hennie vaak naar Huize Clara, toentertijd een café in die straat. Dat was ook het clubhuis van VHC en gezien zijn voetbalkwaliteiten werd Hennie al snel gevraagd daar te komen spelen.
Hennie is van zijn vak metaalbewerker. Naast plezier in zijn vak had hij ook al lang een liefde voor paarden. Zelf heeft hij er nooit een gehad, maar bij boer Leo Baetsen was hij graag vanwege de paarden. Diens schoondochter nodigde Hennie altijd uit om te komen kijken naar het paardspringen. Zo kwam hij in contact met trekpaarden en dat werd zijn grote passie. Hennie bezoekt alle evenementen in Nederland, België en soms ook in Duitsland, die iets met trekpaarden te maken hebben: optochten bij bierfeesten (waar de dieren de antieke bierwagens trekken), oogstfeesten, markten, trekpaarden-keuringen, trekwedstrijden, menwedstrijden en ga zo maar door. Het betekent dat Hennie vrijwel ieder weekend wel ergens naar zo’n feest is. Ook staat hij vaker op markten om een vriend te helpen die in een stand beeldjes, dvd’s en boeken van trekpaarden verkoopt. En soms staat hij met een stand op een markt om zijn zelf gemaakte showmodellen te exposeren.
Dat begon zo. Op de evenementenmarkt in Kronenberg stond Hennie ooit verlekkerd naar een model van een kiepkar te kijken. Zijn zoon Marc kocht het en gaf hem dat cadeau. Op de oogstdagen in Nederweert-Eind kocht hij nog een model en daarna een aantal gipsen trekpaarden. Inmiddels was het gezin Nissen verhuisd van de Van Stockhemstraat naar de Horsterweg, waar ze een mooie hobbyruimte achter de woning hebben. Hennie wilde zelf eens een model maken. En dat lukte zo goed, dat van het een het ander kwam: hij had de ruimte, hij had de handigheid, hij had de ideeën en tenslotte ook de tijd. Hennie maakte alles op schaal: hooiwagens, Mechelse groentewagens, bierwagens, huifkarren, kiepkarren, enfin alle soorten boerenwagens en -karren kwamen uit zijn vingers. De paarden die vóór die vervoermiddelen moesten staan kocht hij. Ze zijn van hout, porselein of iets anders, maar het tuig en de versieringen die ze dragen heeft Hennie weer zelf gemaakt. Aan zo’n model werkt hij weken. Een bierwagen op schaal, zoals die vroeger door brouwerijen werden gebruikt, kost hem zelfs maanden. Alles, ook de biertonnen zijn dan met eigen hand ge-maakt.
Zijn werkplaats bevat een grote verzameling modellen èn allerlei spullen en spulletjes die met paarden te maken hebben. Met de mooie verhalen die Hennie graag vertelt, kun je er uren rondkijken, zó mooi is het allemaal. Zijn woonkamer en ook de slaapkamer staan en hangen vol modellen, schilderijen, posters, tegeltjes, klokjes: als het maar iets te maken heeft met trekpaarden verdient het een plaatsje.
Hennie houdt ook allerlei volièrevogels, sierduiven en zelfs eek-hoorns. En zijn Gerrie gaat over de kippen, het konijn, de twee honden en de papegaai. Een huis waar je je ogen uitkijkt. We kunnen er niet allemaal binnen. Maar genieten van de voortuin mag iedereen. En als Hennie toevallig buiten is, wil hij ook nog wel zijn verhaal vertellen. Voor wie niet binnen komt: kijk op de website van PUNT. Wij mochten er fotograferen.
P.H.
