De bewoners van ’t Greundörp (4)
De winters waren vreselijk om er als hulpverleenster te moeten werken, want tussen de barakken was het altijd modderig en er stonden grote plassen water. De isolatie van de woningen was niet zo optimaal, want binnen was het net zo koud als buiten.
Vooral in de slaapkamers kon het wel eens vriezen, zodat de natte luiers van de kinderen bevroren in hun bedje. Voor de hulpverleners was het moeilijk werken, want je moest soms vervelende beslissingen nemen. Maar je was een belangrijk persoon en jouw voorstel werd meestal aangenomen. Ze hadden respect voor je en je werd op handen gedragen. En nooit werd je met de achternaam aangesproken, voor hun was je de zuster of de leider.
Maar het kon er ook gezellig zijn. Bij mooi weer zat iedereen buiten en de kinderen speelden tussen de noodwoningen verstoppertje. En als de daar wonende straatmuzikant op zijn accordeon speelde, zong en danste iedereen in “t Greundörp”. Door de wijkraad werd elk jaar een kampweek georganiseerd. Men trok dan met de kinderen naar een boerderij in Eversoord –Sevenum of Kronenberg. Zo hadden de ouders dan een weekje rust en konden de kinderen genieten van een andere omgeving. In de zomer van 1959 ging men naar een boerderij in Sevenum, waar in een koeienstal geslapen werd, die in de winter door de koeien was bewoond. Eten deed men bij goed weer buiten en water om zich te wassen en eten te koken werd uit de waterput gehaald. Door de kampstaf werden wandelingen en speurtochten georganiseerd en op de boerderij mochten de kinderen een handje mee helpen op het land. Ook gingen ze mee naar de wei om de koeien te melken. De boer haalde dan een grapje uit met de kinderen. Hij vroeg wie er een slokje melk wilde en hij spoot dan de melk rechtstreeks van de koe bij de kinderen in de mond: verser konden ze het niet krijgen.
Ook had men regelmatig een uitwisseling met het “Roeëj-dörp“ in Tegelen en dan werd er een voetbalwedstrijd gespeeld.
Veel bewoners zijn later in de nieuwbouwwijken gaan wonen en de woonwagenbewoners zijn naar de Römer verhuisd. Op 23 november 1974 werd het gemeenschappelijk gebouw overgedragen aan de Stichting Wijkgebouw Horsterweg. Door de aanleg van de Groot Bollerweg zijn de laatste noodwoningen verdwenen en nu staat er een prachtig wijkgebouw met een speeltuin en speelweide.
Toën Verheijen.
