Euver doeëze en Sinterklaos
‘t Trek zich waal erg lank, det verbouwingsgedeuns van mich. Ein buurvrou vroog lets nog of ik op verkansie kwaam wie ik op hoès aan leep…..Oètstel op oètstel…Ik zit noow al ein paar maond tösse de verhoèsdoeëze (“de mós op tied beginne met inpakke huur”, zag jóngste broor) en veul mich ónderhand eine iets-aldere-zwerfjóngere.
De femilie had ’t rap geschaote: “Sinterklaos mót ech nog beej dich gevierd waere Net, det is tradisie en ’t kint noow nog veur de letste kier in de alde kamer.”
Ik vónd ’t prima. Gen gedeuns met nao hoès gaon en de kins dor dich teminste eine buize as se neet mier hoofs te rieje. En slaopes zat veur de res van femilie die um ouk gaer rak.
Veur-oét dinke is aevel neet miene sterkste kant. Ik waas vergaete det ik d’n halve hoèsraod al ingepak had. Maar in de veerde doeës die ik aope makde, vónd ik toch ’t groeët taofellake en ’t “neet-direk-nuuëdig-serviesgood”.’t Extra beddegood en de handdeuk zote waat doeëze wiejer. In doeës ach um presies te zien en toen waas ik dor waal achter det ik toch neet zoeë hendig ingepak had as ik dóch. En loge dor dus ach doeëze euverhoup.
Vergeleke beej d’n houp “weg te goeje grei” waas det nog niks. Prakkezere kump van erm luuj, dus had ik mich zoeë bedach det ein gedeilte van det grei good te gebroeke zoe zien veur de surprises. Ik mein maar, verbouwe kos de nuuëdige schräöm en dao wuurs se vanzelf waal wat toegeneid van.
Op pekskes-aovend trosde de ganse koedeljach met stapels pekskes nao binne.
Naef twieë had zien mörfke nog neet um d’n hook gestaoke of hae vroog of hae ’n bepaold book kós liene. Wie ik um dor op wees det die al allemaol ingepak ware, vónd hae det gen inkel bezwaor. Hae zoe zelf waal zeuke. Det ware dus weer vief doeëze die euverhoup kwame te ligge. “Eike, Net’’, zag naef wie hae zien book gevónde had. En brach ’t totaal op 13 doeëze her-in-te-rume.
D’n aovend waas wie altied biestig gezellig. De kins vuuël van mien femilie zegge, maar in pekskesaovend halde zien weej iezersterk. Zwiegerse loog in ‘nen deuk beej de recycling surprises. ‘’Dich bis spraekend dien moder, die kós ouk alles opnie gebroeke.” ’t Is ‘n good kind det op zien elders staalt!
’t Toppunt van d’n aovend waas de kóffer alde uitekes die ik op zölder gevónde had. De breurs ware gans in trans. “Kiek dae, wet se nog?” “Uig heej, de ferarie.” “Span herrefs, det waas dae wao de deure van aope ginge”…Weej hadde gen kind mier aan eur.
Maar de recycling kwaam van beis kante. Broor had zich bedach det hae via mich ziene zooi ouk kwiet kós. Dus leet die klok die idderen daag twelleff minute achter löp noow beej mich te slingere.
‘ne Geslaagden aovend! En met die 13 doeëze heb ik mich ’s anderendaags good bezig kinne halde. D’n drekshoup is waal van samenstelling verandert, maar neet ech minder gewore.
In de waek nao niejaor geit d’n bouw ech beginne. En as alles good geit, bin ik in mei weer ónder mien eige panne. “Ik zoe dor maar neet te vas op telle”, zaet jóngste broor, “de gevel kin scheure en de riolering kint verzakke , ’t kint lang vraere en de Maas kint euverstreume”. Ech ’t zunke in hoes dae knöl.
De naeve bekieke ’t van ‘nen andere kant: “Dus 1 mei maar vas reservere veur ’t inwijdingsfees, Net?”
O jao, en mien Venloos Woordebook is ouk örges ingepak, dus dor zulle noow ech waal schrieffoute in dit stökske zitten….
Net van Zus
