Imagoschaaj
Ik heb ’t óch nog neet verteld, maar ’t is al ‘n tiedje oet tösse naef twieë en de pöl. Dor zien zoeë van die dinger dao mós se neet euver praote bis se eur plekske gekrege hebbe en dao mós se zeker genne kwats euver make. Opéns waas dor ’n plaats laeg aan de taofel. En weej zoge det naef twieë waat van de wap en óngelökkig waas. De vrouluuj hadde dor neteurlik waat mier kiek op dan de kaerels en dus krege die kaerels ‘t mets op de kael gezatte um dor eur moel euver te halde. En iddere kier as zeej toch in die richting begóste te praote, woort dor ónder de taofel ‘ns flink op puuët getrap .
Veur femielie is det toch vraemp. ‘t Ein moment huurt emus dorbeej en ’t ander moment neet mier en dao hebs se niks beej in te bringe. Mien breurs vónde det kwats. Maar weej, vrouluuj, hebbe eur ens good veur gehalde wie det veur ós mam en pap gewaes mót zien. Die hebbe hiel waat potentiële schoeënzuuns en schoeëndöchter de revu zien passere. Ik heb ’t de breurs nog efkes ónder de kuit gewreve det zeej mien vreejers allemaol de laan oetgeholpe hebbe. Maar dao hadde zeej gen bezei mier van. Naef ein waas al net zoe bikkelhard. Oet is oet vónd dae en dan geis se waer wiejer. Maar ja… dae is de waore nog neet taege gekómme en haet ’t drök met einmalige dates.
Enfin, naef twieë had dus te lieje. Ein op ein probeerde de vrouluuj um toch waat op te peppe, maar taege hertepien is tied ’t insigste medicien.
Zoemaar op ens zoge weej um waer opbluuje. Hae ging nao de fitness en begós zoewaar fruit te aete. Hae begós weer te fónkele. Hae sprook vol veur euver aetentjes met de bure en ’n buurvrou die oet Tegele kwaam. Noow bin ik in zien ouge waal ’n alde taart maar ik bin toch neet van gister en det tegels maedje neumde hae waal dök.
Ik smeet ’t in de femielie. “Dao heb se ós Net weer”, zag aldsten broor. “Geej vrouluuj heb altied waat”, zag de jóngste. Maar mien zwiegersen zoge dor waal waat in.
Met miene verjeurdaag kwaam idderein op d’n aet. Naef twieë kwaam waat later want hae meus iers nao Tegele. Kiek en dan is het waal officieel he. As se al beej de elders op bezeuk geis… Weej woele dor dus waal ’t fiene van weite. Maar naef twieë haet ‘nne ganse andere kiek op ’t laeve as weej. “Waat duit zien vader?” vroog aldsten broor. Det wis naef neet, maar hae wis waal ’t merk auto…. En heel zich veur de res op de vlakte. Hiel verstendig.
Nao ’t aete meus naef twieë weer nao Tilburg. Weej begrepe metein det de niej vlam ouk daen aovend truuk zoe gaon. Weej goven ózze zaegen en drónke dor nog einen op.
Nao ’n eurke kwaam dor ’n smsje: ‘ Image nao de haaje, getraceerd as naef twieë.’ Ik verschoot. PUNT ouk al bekind in Tegele? En ik haolde mich de stökskes euver naef twieë veur de geis. “Zuus se waal Net, dich schaajs ós privacy,” smeet naef ein dor pesterig baovenop. “Jao”, zag aldsten broor, “ik waer dor ouk al op aangespraoke”. Noow boeit mich det veur genne maeter. Det kin gen kwaod as dae ens örges op aangespraoke wuurt. De leefde van naef twieë in de kiem smore vind ik van ein gans ander kaliber. En ik begós mich al schöldig te veule.
‘nne Gas daag later kreeg ik naef op chat en vroog dor maar ens nao. “Tja, imageschade he”, reageerde hae, “ ben aan het kijken wat dat schuift”. Dae knöl kint waal plat praote maar neet schrieve. En efkes later: “ Aardige bedragen”. Mien schöld-geveul waas drek van de baan. As ’t um de pieke geit en neet euver ’t geveul dan kint hae mich ’n eike nao de baan rolle. Die bedrage gaon dan toch van zien erfenis aaf én as ’t hard taege hard mót gaon kin ik ’n prima advocäötje um in te schakele….
Maar onderwiels heb ik die niej vlam nog steeds neet gezeen…..
Net van Zus
