Werk veur kaerels
Mien jóngste broor kuump alselaeve det zien jónge génnen tied (laes aandach) veur euren ouwe hebbe en det hae allein maar good is um te schoeke. Ik vind det nogal euverdreve. Dae flabbedeies is zeker vergaete wie hae op zien 23ste zien elders zoog.
Ik heb gen meujte met de naeve. Die weite hiel good det zeej eur gäöl en sókkertant in iere mótte halde. En anders help ik eur dor waal aan dinke. ’t Is allein ein kwestie van good organisere. Dus steur ik in december al eine mail rónd um ’t umploge van d’n haof te regele. Want det is mannenwerk vind ik. (Emancipatie is hiel good, maar de mós dao genuanceerd mei um gaon). In ein mum van tied heb ik geregeld det op ‘ne zaoterdaag in fibberwari alle kaerels van de femielie mienen haof kómme spaje. De breurs, de naeve en de minigenerasie, ze kinne allemaol! Naef ein kump veur de gezelligheid al twieë daag ierder. En scoort dao behuurlik wat punte mei, want hae kint verdölds lekker kaoke en werk daonaevebeej ein lies met klusse aaf die ik al god wet wie lang heb ligge. Mien aldste broor meldt det hae waat later kump, hae mót nog iers nao d’n boerebónd um ein paar werklaarze te koupe. Det is neet zo’n hendige opmerking veur zien image. Naef ein merk op det hae ’t werke bliekbaar neet gewint is. Mien jóngste broor kump in vol ornaat. Met ploog, reserveschöp, reserve schörker en weit ik vuuel waat al neet mier. Dae haet weinig vertrouwe in mien organisatietalent en neemp ’t zekere veur ’t onzekere. “Laot um ziene gank maar gaon, Net” zaet naef ein as hae um zuut kómme. ‚’De kins um he’. De minigenerasie haet dor zin in en óntfermp zich euver de ploog. Mien breurs hebbe zich weer rap gevónde. Zeej zien ’t dor räörend euver ens det ik toch waal in de prieze val met zo’n gooje breurs. Ik heb van mien moder gelierd det ik dan ‘moek d’n boek dan vritte good’ mót speule en bin ’t dus gans met eur ins.. Um elf oor kump naef twieë door d’n achterum. Hae zuut dor neet zoeë fris oet. Nae hae is neet krank, allein waat brak want hae haet de ganse nach doorgefees met zien vrinde. ’t Waas ‘boys-only’ dus de pöl waas dor neet beej um um in ’t gareel te halde. En hae is nog duchtig onder de percessie. Zien vader rup waat euver aanpakke maar naef mót iers efkes zien werkkleier aantrekke en schufelt ’t hoes in. Mien breurs halde drök werk-euverleg. Coördinere neumen zeej det. En det kump dor op neer det ik nao de keuke gesteurd waer um kóffie te zette. In hoes reurt zich niks. Naef twieë leet lekker op de bank te körke. En kump pas weer baove water as weej taegen d’n aovend moessele gaon aete. ‘Det guuef ’t toch neet’ meint zien vader, ‘neet werke en waal aete’. Maar det kint naef twieë niks verschaele. ‘Ik had ’t nuuedig’ zaet hae, ‘ik bin nog in de greuj.’ Persuuenlik vind ik det mien breurs zich ouk niet direk oet de näöd gewerk hebbe. Eigelik waas euverlegge en commandere eur veurnaamste bezigheid en hebbe veural de hendjes van de minigenerasie en van naef ein gewapperd. Maar ik weit wannier ik mien klep mót halde. Dus pries ik ‘mien’ kaerels d’n hemel in, belaof eur slaaj, boeëne en aerbaerze en schöd eur nog ein pilske in. Volgend jaor mót dor weer gespaajd waere! En ’n slumme meid is op de toekóms veurbereid. Net van Zus
