Verbouwe (2)
Op de verjeurdaag van de kets, ind augustus, zitte weej beejein. De zwiegerse wille ‘n aafspraok make um ’nnen daag keukes te gaon kieke. Ik waer al muuëg beej ’t idee van ‘ne gansen daag, maar bedink mich det dor netuurlik ouk gegaete en gedrónke mót waere en det mak ’t wat dragelik.
.“Duis se gaas of inductie?”, vruuëg zwiegerse ein. Jao zoeë gedetailleerd heb ik ’t nog neet bekeke. “Waat zien de veurs en taeges?” “Met inductie hoof se de gaaspitte neet schoen te make“, zaet zwiegerse deskundig. Ik kiek wie ‘nne boetsauto. Noeëts geweite det die dinger ouk waal ens schoen gemak mótte were. Waat ein gelök det ik nog kin kaoke! De breurs begaje zich: waat ein hoesvrouw!
“Wets dich eigelik waal waas se wils?” vruuëg jóngste broor streng. Dae is van euverzichtelik en gepland werke en haet smeis waat vaderlikke neiginge.
Jao netuurlik weit ik det. Ik heb dreej aovende internet aafgespeurd en folders doorgenome. Ieverig neum ik alles waat ik in gedachte had. Det aafwaasmasjien wao zeej de ganse tied zónne palaver euver gemak hebbe, zit dor ouk beej. En anderhalve speulbak. Maar ’t hoegtepunt vind ik persuunlik toch waal de plintlaaj. “Waat is det noow weer?” vruuëg aldsten broor. Det is ein laaj ónder in de plint wao se dinger in kins doon die se neet zoeë dök nuuëdig hebs. “Waat deus se dao dan in, Net?“ wilt naef ein weite. Nou de schoonpoets beejveurbeeld. “Net as of des dich dien schoon dök poets”, zaet jóngsten broor. “Hebs dich eigelik waal schoonpoets?” “Ein plintlaaj haet waal de gooj huuëgte veur dich”, velt aldsten broor in. De breurs klatse zich weer op de kneen van de jen. Die rieje allewiels in ’t zelfde merk auto en zien dus hiel vet met ein. Met die kaerels is gen rich te schete dus ik halt wieselik mien moel.
Ein waek later gaon weej op keuke-expeditie. Ik had mich bedach det weej dreej zake kinne bezeuke en dan gaon weej tösse zaak ein en twie örges waat miechele en nao zaak twieë ein tas kóffie drinke.
Kóm ik efkes beschete oet! D’n ierste keukenhier is bliej det hae ‘ne klant haet. Veurdet ik dor erg in heb, haet hae al ‘n inrichting gemak. Met ’n eiland. Neet um te kaoke maar um te speule. Det schient allewiels hip te zien. “Moeëi“, zaet mien ein zwiegerse, “dan kin se ónder d’n opwas nao boete kieke.” Ik bedink mich det ik niet te dök zal opwasse as ik ’n aafwasmesjien heb. Eigelik heb ik dao ouk de schörf aan. Maar de keukenhier wazelt door. Waat veur kleur ik in gedachte heb? Wit. Dor waere mich 15 panele wit veur gehalde. Of ik maar efkes oet wil zeuke. Dan zien dor ouk nog een paar hónderd soorte handgrepe, tig combi-magnetrons, paolingsteinblajer en mier van det soort gedeuns. ’t Wemelt mich veur de uig. Beej de krane gaef ik ’t op. En zeen det weej heej al veer oor vasgehalde were. Dan wil ik waal efkes weite waat det geit schuve. Want ik kin heej waal van alles aanwieze, maar as ik ’t neet kin berappe is ’t zund van d’n tied (det vind ik ’t aevel zoewiezoe al). De keukenhier haolt dor ’n raekenmesjien beej en telt en telt. En kump op ’n behuurlik bedraag oet. Hae zuut mich bedinkelik kieke en binne 5 minute is de pries gehalveerd. Det geit waal erg vlot bedink ik mich. En mienen twiefel wuurt steeds grutter. D’n hier belaof mich morge ein 3d teikening te steure. “Zodat u het rustig op u in kunt laten werken.” Weej wankele de zaak oet. Weej hebbe gennen tied mier um iets te miechele, weej hebbe genne mood mier um nog vaerder te kieke. Weej zien kepot.
Jóngste broor belt um te informere wie ’t dor mei steit. Ik kin allein nog maar kume. “Maar Net,’ zaet hae, ‘de mós waal nao minstes dreej zake gaon huur.” Dae jóng wet ’t ech fien te bringe.
Twieë waeke later heb ik nog gen 3d teikening. En keukezaak ein aafgeschreve. En det speuleiland al gans, want as ik det dor in zet kin ik mich de kónt neet mier dreije.
Anderhalve maond en dreej zake wiejer bin ik dor oet. Allemaol mien ideje van plintlajer en anderhalve speulbek en zoeë zien geschrap. Kwant, maar neet prakties. “’t Is ein keuke”, zaet jóngste broor as hae ’t indresultaat onder uig krieg. En van gif euver det gebrek aan enthousiasme goej ik d’n tillefoon op d’n haok. Efkes later belt hae truuk: “Wannier geis se nao de badkamer kieke?” Dae jong wet ’t ech fien te bringe……
Net van Zus
